ısguzarlar-cetesi
Geçen gün birisi yazmış, vay efendim doktor nasıl çiçek koklarken çekilmiş fotoğrafını paylaşırmış. Tamam koklasınmış bir ara ama hastalara daha uzun zaman ayıramazlarken bahçedeki çiçeği koklamak da neyin nesiymiş, hadi kokladı diyelim doktora bu paylaşımı yapmak yakışır mıymış. O da insan dedim ben, onun üzerine yanıt bu da.
Koymamalıymış efendim. Bu kadar çıkarcı, beleşçi bir toplum burası. Bu kadar her şeyi kendi ihtiyaçları üzerinden bekleyen olmazsa suçlayan, yargılayan.
Aynı konu benim de başımda. Hele de cilt alanında yapma ilaç yapmakla ünlü olduğum söylenir ya biriyle tanıştırılırken veee sağlıkçı olduğumu öğrenen kişi, anında bundan yararlanmaya bakar. Kaçarı yok. Eyvahhh yine dediler derim veee korktuğum başıma gelir.
İlk tanışmada illâ bir şey sorarlar yani bana, kendinin yoksa yakınının vardır bir derdi ve hemen sorar. Buna alışmak çok zor çünkü hiç bi yerde rahat nefes alamıyorsun. Salamıyorsun kendini insanların yanında.
Pes diyorum bu yüzsüzlüğe. Bu fırsatçılığa. Bu düşüncesizliğe. İşte bakın bakalım bu fotoğrafım eczacıya uygun mu; yoga yapıyorum.